Συνταγματική αναθεώρηση. Ανάγκη ή λαϊκισμός;

Η Συνταγματική αναθεώρηση προτείνεται από πολιτικούς και θεωρητικούς του Δικαίου ως ικανή και αναγκαία συνθήκη προκειμένου να αποκατασταθεί η τρωθείσα λόγω της κρίσης εμπιστοσύνη του λαού, στο πολιτικό σύστημα και σ' αυτή την ίδια την κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Μεταξύ των προτεινόμενων αναθεωρητέων άρθρων, κυριαρχούν όσα αναφέρονται στη διαδικασία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, στην εκλογή, τα κωλύματα και τα ασυμβίβαστα των βουλευτών, στη συγκρότηση της κυβέρνησης και στην πολιτική και ποινική ευθύνη των μελών της.
Μια αναθεωρητική πρόταση που φαίνεται να κερδίζει αρκετούς υποστηρικτές, είναι η καθιέρωση περιορισμού στη θητεία των βουλευτών προκειμένου να αντιμετωπιστούν φαινόμενα δημιουργίας πελατειακών σχέσεων και εξαρτήσεων, "επαγγελματοποίηση" της ιδιότητας του βουλευτή, εξάρτηση του από κομματικούς και άλλους μηχανισμούς, διαπλοκή του με Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κρατικό μηχανισμό.
Είναι βέβαιο οτι ο φαύλος αυτός κύκλος θα σπάσει εφαρμόζοντας αυτού του είδους περιορισμούς; Μήπως είναι αναγκαίο να οδηγηθούμε και σε σταθερές βουλευτικές περιόδους (π.χ. τετραετίας;).  Συνιστούν όλα αυτά αλλοίωση της μορφής του πολιτεύματος;
 Μήπως ο περιορισμός αυτός του παθητικού εκλογικού δικαιώματος αποδειχθεί αναποτελεσματικός, δεδομένης της ελάχιστα δημοκρατικής εσωτερικής οργάνωσης των κομμάτων που λειτουργούν αρχηγοκεντρικά;
Είναι τελικώς υπεύθυνο το Σύνταγμα για τα χρόνια δομικά προβλήματα του Ελληνικού Κράτους, την αναποτελεσματική και διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση,  τα διαπλεκόμενα Μ.Μ.Ε. τον ασφυκτικό εν τέλει εναγκαλισμό του κράτους από τους κομματικούς μηχανισμούς;